Jak poradzić sobie psychicznie z chorobą?
Trudności psychologiczne u chorych na łuszczycę wynikają ze szczególnego charakteru choroby tj. faktu, że jest to nieuleczalna i przewlekła, a zmiany chorobowe umiejscowione są na skórze, w widocznych miejscach. Powyższe czynniki sprawiają, że chorzy borykają się z problemami emocjonalnymi, społecznymi i osobowościowymi.
Z łuszczycą da się żyć i dobrze funkcjonować również pod względem psychicznym. Najważniejsze jest oswojenie choroby, akceptacja faktu jej przewlekłości, nie postrzegania siebie i swojego życia tylko przez pryzmat choroby.
To jak chory będzie radził sobie z chorobą zależy od tego, w jaki sposób ją postrzega i jakie nadaje jej znaczenie. Jeśli będzie koncentrował się na emocjach i traktował chorobę, jako karę czy tragedię, dużo trudniej będzie mu nauczyć się z nią codziennie żyć. Jeśli potraktuj chorobę, jako przeszkodę, problem do pokonania będzie poszukiwał rozwiązań, jak z nią żyć.
Oto kilka wskazówek jak oswoić chorobę, dzięki czemu będziemy lepiej sobie z nią radzić także psychicznie:
1. Zdobądź wiedzę o swojej chorobie ze sprawdzonych i profesjonalnych źródeł.
2. Nazywaj chorobę wprost. Unikanie wypowiadania nazwy choroby, często jest mechanizmem obronnym, działającym wedle zasady:, jeśli czegoś nie powiem głośno to tego nie ma bądź zniknie.
3. Działaj zadaniowo – Twoim zadaniem jest znalezienie dobrego lekarza, który skutecznie poprowadzi Twoje leczenie, a choroba będzie tylko dodatkiem do Twojego życia.
4. Nie ulegaj negatywnym emocjom – masz prawo przeżywać wachlarz emocji związanych z chorobą, nie pozwól jednak, aby zapanowały nad Twoim życiem.
5. Naucz się rozmawiać o chorobie z innymi
6. Unikaj terapii, leków i osób dających fałszywą nadzieję na WYLECZENIE. Oszukując siebie nie nauczysz się jak zapanować na chorobą i z nią żyć
7. Szukaj wsparcia w rodzinie, przyjaciołach, wśród innych chorych
8. Nie bój się prosić o pomoc – gdy czujesz, że sytuacja Cię przytłacza, masz obniżony nastrój, czujesz smutek lub lęka, z którym nie możesz sobie poradzić skorzystaj z pomocy SPECJALISTY tj. psychologa lub psychiatry

